Ὅταν ὁ Κάιν σκότωσε τόν Ἄβελ, ἡ μισή ἀνθρωπότητα ἀποφάσισε νὰ ἐξοντώσει τὴν ἄλλη μισή. Ὅταν ἀγαπᾶς τόν μισό κῆπο, μισεῖς τόν ὑπόλοιπο, διότι σέ ἐνοχλεῖ στήν προσπάθεια ἐπέκτασής του. Θέλεις νά κυριαρχήσεις στόν ἄλλο μισό καί ὑπερποτίζεις τὸ δικό σου κομμάτι. Ἔτσι αὐτός σαπίζει ἀπ’ τό πολύ πότισμα καὶ ὁ ἄλλος μισός ὁδηγεῖται σέ μαρασμό. Ἡ λατρεία τοῦ μισοῦ ὁδηγεῖ σταδιακά τήν ἀνθρωπότητα στό μῖσος, στόν φθόνο, στόν φόνο. Τό μισό δέν μᾶς ἀνήκει. Τό ὅλον εἶναι τοῦ Θεοῦ δημιούργημα καί ὀφείλουμε ὄχι νά τό κατακτήσουμε ἀλλά νά τό σεβαστοῦμε καί νά Τόν εὐγνωμονοῦμε γι’ αὐτό. «Τοῦτο τό χῶμα δέν εἶναι οὔτε δικό τους οὔτε δικό μας», ὅπως λέει κάποιο τραγούδι, ἀλλά τοῦ Δημιουργοῦ Θεοῦ πού μᾶς τό πρόσφερε γιά ἐνοικίαση. Ὅταν ὁ ἐνοικιαστής πιστεύει πώς ἔγινε ἰδιοκτήτης καί θεωρεῖ κτῆμα του τὸ κομμάτι του, γίνεται ἀνεξέλεγκτος διαχειριστής, σάν τόν Ἄσωτο τῆς παραβολῆς τοῦ Κυρίου. Λεηλατεῖ τό ἐπιμέρους, τό κάνει ὅ,τι θέλει, τό διαλύει οὐσιαστικά, καθιστάμενος ἄδικος, καί προχωρᾶ σέ διεκδίκηση τοῦ ἄλλου κομματιοῦ. Ἔτσι γεννιοῦνται οἱ πόλεμοι, οἱ συγκρούσεις, οἱ διεκδικήσεις [Διαβάστε περισσότερα...]